Nikt bowiem nie został oskarżony o to, że nie ozdobił wspaniale Jego świątyń, natomiast za nieudzielenie jałmużny człowiekowi potrzebującemu grozi piekło…..Kiedy więc przyozdabiasz Jego dom, nie lekceważ brata w nieszczęściu, gdyż jest on świątynią wspanialszą od tej, którą zdobisz.
Nie ma drogi do wolności na skróty. Wolność to ciężka praca i wyrzeczenie. Nie ma miłości bez wolności i wolności bez miłości. Do miłości nie można zmusić, ale także miłości nie można odebrać-nawet siłą. Wolności, tej wewnętrznej, też nie można nikomu odebrać. Można natomiast samemu się jej zrzec.
Saruman, uważa że tylko wielka siła może powstrzymać zło na tym świecie. Nie zgadzam się. Ja odkryłem coś przeciwnego. To nie wielka siła, a małe dobre uczynki dnia codziennego powstrzymują ciemność. Te dokonywane z uprzejmością i z miłością przez małych, a nie nas wielkich. /Tolkien/
No bo po co biedakom te kwiatki, ławeczki, stoliki? Krzaczki, żywopłotki i drzewka? Według zdjęcia z poprzedniego wpisu biedak ustawowo dostaje przydział brudnego materaca i co jakiś czas michę. W …
Matka Boża za królową Polski przez naszych przodków niegdyś obrana tak dzisiaj była czczona. I co z tego wynika? Czy zadowolona jest z nas, Polaków? Z każdego z nas? Kiedy …
„Jezus zaś płacze nad każdym z nas, kiedy przeżywamy chrześcijaństwo formalnie, a nie realnie”. „Także dziś Bóg płacze w obliczu tragedii i wojen prowadzonych, by oddawać cześć „bożkowi pieniądza”, w obliczu zabijanych dzieci”
Niech zatem wiara w dobro w nas trwa. Nigdy nie było z górki, ale Chrystus Zmartwychwstał i pcha nas z tyłu, ciągnie za głowę i nie daje spocząć, aż do spoczynku w Nim na zawsze. Z Nim nie ma przegranej. Jeśli ktoś smutny uśmiechnie się dzięki mnie, to mamy malutkie, codzienne zmartwychwstanie. Jeśli pogrążony w beznadziei, chory, bezdomny, ubogi, uchodźca – ogarnięty ciemnością samotności, bólu, strachu i bezradności poczuje naszą bliskość i wyciągniętą rękę, stanie prosto i spojrzy na siebie i świat z nadzieją- to jest malutkie zmartwychwstanie. Ono dzieje się dzisiaj.
Bardzo byśmy pewnie chcieli mieć w domach dla bezdomnych samych zaradnych, sprawnych fizycznie i intelektualnie, elokwentny, oczytanych i umiejących „brać sprawy w swoje ręce” mieszkańców. Och, jakie odnosilibyśmy sukcesy! Och, jak podnosiłyby się nam statystyki! Och, jak czysto byłoby w naszych schroniskach. Nikt by nie robił pod siebie, nikt by nie zapijał, nigdy by się nie awanturował. Zero konfliktów, kłótni, zawodów, rozczarowań, popsutych spłuczek, włosów w umywalce, śmierdzących skarpet poupychanych pod poduszkami, grzybów w pokojach, zgubionych dowodów osobistych itd. Tacy wymarzeni zaradni i sprawni bezdomni to pewnie jeszcze mają pokończone liczne fakultety, znają języki…..
Wiara w to, że inni, kimkolwiek by nie byli, zapewnią nam życie bez trudu pracy nad sobą, machnięciem ręki zwalniając z konieczności wyborów, z podążania za wskazówkami Chrystusa, często pod prąd- to nic innego jak utrata wolności. „Poznajcie prawdę, a prawda was wyzwoli.” /Jezus Chrystus/.
