Wszystkim członkom Wspólnoty, współpracownikom, pracownikom, wolontariuszom i mieszkańcom naszych domów, dzieciom i młodzieży ze świetlicy, czytelnikom bloga oraz przyjaciołom-
życzę chwili oddechu, bez lęku i pośpiechu, cudu zapomnienia tego, co boli i cudu nowego życia w Chrystusie. Tych, którzy czują się samotni- zapewniam, że nie są sami.

Aby gwiazda zajaśniała w naszych sercach, jak zajaśniała nad Betlejem.