co widać z okna biedaków
zapraszam na nasze strony

Wspólnota Chleb Życia

Żyjemy z ludźmi ubogimi wokół Chrystusa w Eucharystii,starając się pomóc im wyjść na prostą.
Prowadzimy domy dla ludzi bezdomnych, fundusz stypendialny, przedszkole, świetlicę dla młodzieży na wsi.

przejdź

Skarby Prababuni

Prowadzimy przetwórnię i szwalnię dając pracę bezrobotnym kobietom na wsi w Świętokrzyskim. Pyszne, tradycyjne przetwory i oryginalna bielizna.


przejdź

Katolelementarz

W co wierzą katolicy, jak się modlą, rozważania, filmy, audio.






przejdź

Intencje modlitwy

Tutaj można wpisać prośby o modlitwę. Dwa razy w tygodniu odprawiana jest w tych intencjach msza  św.




przejdź

WIADOMOŚCI 42 za rok 2018

Święci na każdy dzień
17. św. Antoni, opat św. Małgorzata Węgierska, dziewica
Nasza Fundacja Domy Wspólnoty Chleb Życia 
potrzebuje Twojego wsparcia
KRS 0000132424
1% Twojego podatku zamieniamy na 100% dobra

dom

Grypa i zmęczenie. Dzisiaj byłam w Łodzi na debacie Tygodnika Powszechnego o braterstwie, solidarności i ekonomii. Wróciłam przed chwilą. Wszystko w porządku, w domach spokój, nawet psy i kot nakarmione, a w świetlicy dla młodzieży szyby całe. Dzielna Ewelina z naszego domu dla samotnych matek trzyma tam porządek.  Powrót do domu. Z innego świata. Ani lepszego, ani gorszego. Po prostu innego. Tylko czy te dwa światy spotkają się kiedyś?
Nasze domy są takim miejscem, w którym siadają razem  do stołu książę i żebrak. Dosłownie. I okazuje się, że jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni. Bezdomność to nie tylko brak dachu nad głową. To przeświadczenie, że nie  jestem nikomu potrzebny, nikt na mnie nie czeka i ja nie czekam na nikogo. Ilu takich

czytaj dalej...

zysk i strata

Johny Halliday śpiewał kiedyś   o tym, że przez całe swoje życie zapominał żyć. /j’ai oublie de vivre/. Chrystus mówi trochę podobnie: Cóż przyjdzie człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swej poniósł szkodę?

Ta szkoda na duszy, to może pustka powstała dlatego, że nie mamy już czasu na spokojne spojrzenie w niebo, uśmiech do życia, a nawet nie zauważamy, że nasze dzieci wyrosły i pies osiwiał na pysku. W pogoni za życiem tracimy życie, które jest tu i teraz, w chwili obecnej. Tajemnica poetów i świętych polega chyba na tym, że potrafią patrzeć  i widzieć. I dzieci też.

W naszym naprawianiu świata też istnieje pokusa, żeby gnać do przodu i mieć efekt. Najlepiej przeliczalny na walutę. Zszywanie

czytaj dalej...

robota

Nie miała baba kłopotu- otworzyła świetlicę dla dzieci. Tym razem zwiozłam 2 komputery, firma od internetu zjawiła się -o dziwo- punktualnie, tylko okazało się, że inna firma schrzaniła/przepraszam, ale jestem wściekła/ łącza. Biegną w świeżo odnowionej ścianie. No cóż, będą kłaść drugie na zewnątrz. Tamara pomiędzy segregowaniem zwałów odzieży na kiermasze zaprojektowała piękne koszule. A w Warszawie walczą ze standardami. Jeden z wójtów też dzisiaj mi mówił, że musi chyba zamknąć ośrodek zdrowia w jednej z wiosek, bo sufity są za nisko o kilka centymetrów. No i na drogi w wioskach mu nie dali, bo chodnika nie ma. Jak wiadomo od zbyt niskiego sufitu można się rozchorować, a od braku lekarza nie. Granica między rzeczywistym zagrożeniem i godziwymi warunkami, proporcjonalnymi

czytaj dalej...

gadające głowy

Artur miał w nocy ataki padaczki. Do osiemnastej pilnowała go dzisiaj pani Ania, bo wszyscy wyjechali. Ja jeździłam  w  “bardzo ważnych sprawach” , na koniec po wycieraczki do świetlicy i pendrive, czyli pamięć do komputera, którą mój autystyczny syn wziął za zapalniczkę i odpowiednio potraktował: wrzucił do butelki z pepsi. Tak robi z zapalniczkami. Wyprawa po takie zakupy to parę godzin w Ostrowcu. Praktycznie nie oglądam telewizji, ale dzisiaj Artur zamiast ulubionych bajek puścił kanały informacyjne. Życie w dawnym systemie wyrobiło we mnie zdolność czytania wiadomości na opak. Nie, to nie brak zaufania, podejrzliwość, o nie. Ufam ludziom. Tylko z mojego malutkiego miejsca na ziemi, zagubionego wśród błota, widać panowie politycy i panie polityczki, ze wszystkich możliwych opcji, że za

czytaj dalej...

cerowanie Świata

 notatki z tego bloga

Dobro jako choroba zakaźna

kontynuacja wpisów z lat 2012-2014 

sposób na cholernie szczęśliwe życie

wywiad z B.Strzelczykiem i P.Żyłką

Odłóż tę książkę i zrób coś dobrego

rozmowa z B.Strzelczykiem i P.Żyłką